نکنه ولم کنه و تنهام بگذاره!

مهسا مجتهدی

رواندرمانگر و مشاورخانواده

 

 

 

💢بعضی از افراد همواره با این ترس که نکند رها بشوند و برای همیشه تنها بمانند دست و پنجه نرم می‌کنند.

 

👈این حس به ویژه در روابط دو طرفه، حالتی افراطی و غیرقابل کنترل به خود می‌گیرد.

 

🚫افراد گرفتار در تله رهاشدگی بیش از حد به احساسات دیگران توجه می‌کنند. آنها همواره رفتار، حالات چهره و گفتار طرف مقابل را آنالیز می‌کنند و به استنباط‌های شخصی می‌رسند.

 

🔥حس همیشگی ترس از رهاشدن، در عین حال که یک بار سنگین بر روی دوش فرد است، یک مکانیسم دفاعی نیز هست که از دوران کودکی با خود به همراه آورده است.

 

⚡️شاید این موضوع برایتان عجیب باشد اما گاهی ترس از تنها ماندن در یک رابطه آنچنان عمیق است که فرد را تشویق می‌کند تا خارج از رابطه‌اش به دنبال پناهگاهی باشد تا اگر این اتفاق افتاد، بتوانند با آن کنار بیاید.

 

⭕️افرادی که در دوران کودکی موفق به برقراری رابطه سالم با مادر خود نشده‌اند گرفتار تله رهاشدگی می‌شوند. محرک اصلی آن هم عدم دریافت حس محبت واقعی از جانب مادر و مجازات شدن‌های مکرر از طریق قهر کردن مادر است.

 

❌کودکی که محبت کافی دریافت نکند قادر به برقراری ارتباط سالم با مادر خود نخواهد بود و نتیجتاً رابطه او با مادرش نه از نوع دلبستگی بلکه وابستگی خواهد بود.

 

🍃کودک اگر محبت واقعی و کافی از جانب مادر دریافت کرده باشد، قادر به جدایی از او خواهد بود؛ چرا که می‌داند هر کاری هم که انجام دهد محبت مادرش را همواره خواهد داشت.

 

🌱 برای رهایی از تله، در وحله اول باید آن را بپذیرید؛ شما باید خودتان و احساساتتان را همانطور که هست قبول کنید و بدانید که مقابله با این تله زمانبر خواهد بود و نیاز به ممارست خواهد داشت؛ و در این مسیر بهره‌گیری از تجربیات یک متخصص راه‌گشا خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.